Er circuleren berichten over het aflossen van een DUO-studieschuld via de werkgever. Op zich is dat een aantrekkelijke arbeidsvoorwaarde om personeel mee te werven en te behouden. Voor zover wij weten is er geen vrijstelling voor een studieschuld. Kun je uitleggen hoe dat werkt?
In de huidige krappe arbeidsmarkt hebben werkgevers er veel voor over om gekwalificeerd personeel aan te trekken en te behouden. Op een voordelige manier de DUO-studieschuld aflossen is daar een voorbeeld van. Die regeling is niet nieuw maar is sinds dit jaar opgenomen in de cao’s van een aantal grote werkgevers, waaronder VGZ, KPN, het Rijk en waterschap Aa en Maas.
In die cao’s kan via de werkgever een gemaximaliseerd bedrag per jaar of verdeeld over meerdere jaren fiscaalvriendelijk worden afgelost. Een gemaximaliseerd bedrag verdeeld over meerdere jaren kan bijdragen aan personeelsbinding. Het is een variant op het cafetariamodel waarbij belast loon wordt uitgeruild tegen een onbelaste vergoeding.
Niet gericht vrij
Een DUO-studieschuld kan niet aangemerkt worden als gerichte vrijstelling omdat die is ontstaan door studie met het oog op een beroep in de toekomst. Voor de gerichte vrijstelling van art 31a lid2 ltr a WLB moet er sprake zijn van kosten voor het onderhouden of verbeteren van kennis en vaardigheden van de dienstbetrekking of een beroep in de toekomst. Essentieel hierbij is dat de studiekosten worden gemaakt vanuit een dienstbetrekking en niet als student.
Wel uitruilen
Het werkt zoals een cafetariasysteem waarin een bron wordt uitgeruild tegen een beschikbaar doel. Bij grotere werkgevers heet zo’n systeem vaak IKB, Employee Benefits of Employee Assistance Program. Een bron kan regulier brutoloon zijn, een dertiende maand, bonus, vakantiebijslag of een door de werkgever beschikbaar gesteld budget. De werknemer bepaalt zelf de hoogte van zijn bron, afhankelijk van wat er (nog) van beschikbaar is. Omdat er binnen de WKR geen gerichte vrijstelling geldt voor bijdragen aan (de aflossing van) de DUO-studieschuld, komt het bedrag ten laste van de vrije ruimte van de werkgever. In veel gevallen is de werkgever dus wellicht wel 80% eindheffing verschuldigd over het uitgeruilde bedrag.
De werknemer ontvangt zijn inleg netto. Dat scheelt hem loonheffing én de werkgever is over eindheffingsloon geen premies WNV en heffing ZVW verschuldigd. Werkgevers maximeren de hoogte van de uitruil vaak. Zolang de totale uitruil ten laste van de vrije ruimte per werknemer per jaar niet meer is dan € 2.400 beschouwd de Belastingdienst de uitruil namelijk niet als ongebruikelijk.
Of extra betalen
Er zijn ook werkgevers die hun werknemers met een DUO-schuld extra betalen. Gedurende een aantal jaren komt er bovenop het gebruikelijke uurloon een extra bedrag, dat maandelijks als extra aflossing wordt overgemaakt aan DUO. Natuurlijk is ook deze betaling gewoon loon. Het netto bedrag kan worden overgemaakt, of het extra bedrag moet worden gebruteerd. Het kan natuurlijk ook als eindheffingsloon worden aangemerkt, ten laste van de vrije ruimte.